POMNIK SZARYCH SZEREGÓW W CZĘSTOCHOWIE / Pamięci Bohaterskich Dzieci Polskich


Szare Szeregi: I iść będziemy w Polskę szarymi szeregami, i będzie Bóg z nami i naród z nami – tymi słowami zaczyna się hymn Szarych Szeregów.  Była to pierwsza zbrojna organizacja podziemia na okupowanych terenach. Powstała z ZHP,  27 września 1939 roku powołana przez Naczelną Radę Harcerską.

 

 

Nazwa: Szare Szeregi została przyjęta oficjalnie dopiero w 1940 roku, po akcji harcerzy z Hufca Poznańskiego. Do walki przystąpiły druhny i druhowie, dzieci 13-14-letnie, wierne rocie harcerskiej przysięgi. Nie było jeszcze wówczas Armii Krajowej, a oni już walczyli.  Brali udział w walkach od pierwszego dnia wojny, między innymi w obronie Katowic i wieży spadochronowej, obronie Warszawy i Grodna przed sowiecką zarazą. Wchodzą w konspiracje, kiedy broni się jeszcze Hel, już wówczas działa samodzielna grupa Polesie. Ci mali Bohaterowie są gotowi do walki za Ojczyznę.  Budują szybko struktury i już posługują się kryptonimami np.  Główna Kwatera to pasieka, Chorągwie – ule, Hufce – roje, Drużyny – rodziny, Zastępy – pszczoły.

Mali – a jacy wielcy duchem – stanowili przez całą okupację zaplecze dla AK NSZ i nawet po wojnie przeciwko Czerwonemu okupantowi zasilali KWP i WiN oraz inne organizacje ówczesnego podziemia. Wierni rocie swej harcerskiej przysięgi. Dorastali w krwi i boju, dla wielu będąc przykładem. Walcząc jak legendarni Spartanie nieraz stawali przed swymi małymi Termopilami, płacąc najwyższą cenę – swe życie i to jeszcze na początku swej drogi.  Nie myśleli wtedy o laurach zaszczytach. Ich myśl była jedna: Wolna i Suwerenna ich Najświętsza Rzeczpospolita. Swym bezinteresownym poświęceniem dali przykład czym jest miłość do Ojczyzny, zakorzeniona w sobie i w sercach, jakże czasami malutkich, a przecież jednocześnie wielkich.

Dokonali oni wiele znamienitych akcji i to już z bronią w ręku, np.  Akcja Wieniec I II – dotyczyła wysadzania transportów wojskowych.  Akcja pod Arsenałem, zamach na Kutscherę – kata Warszawy, czy akcja Taśma w której ginie Tadeusz Zawadzki, znany nam pod pseudonimem Zośka.  Biorą oni udział w Powstaniu Warszawskim jako już żołnierze AK, sanitariuszki, kurierzy noszący meldunki i to w wieku 13-14 lat.

Dlatego nigdy nam nie wolno o tym zapominać. Ich pamięć ma być dla pokoleń nie tylko opisana, ale wyryta w kamieniu. Bo to oni na brukach miast wyryli tę pamięć swą krwią i teraz patrzą na nas z Regimentów przy NMP, naszej Patronce. Musimy też pamiętać, że jako harcerze się tego nie wstydzili jako żołnierze AK. Przykład to Stanisław Broniewski jeden z Harcmistrzów, który ginie w Powstaniu Warszawskim 3 września 1944 roku. Poznano jego zwłoki w czasie ekshumacji, na jego mundurze widniał nadal harcerski krzyż. Wielu z nich ginie w kazamatach UB i SB.

Wiele na ten temat napisano. Dzisiaj musimy ich upamiętnić, i właśnie w Częstochowie, pod murami klasztoru, przy twierdzy ich duchowej Matki NMP wyryć pamięć o nich w kamieniu. Bo to im się należy.  I to im – tym znanym i bezimiennym bohaterom – którzy sypiąc symboliczne szańce z kamieni i swych ciał dali nam fundamenty dla naszej teraz – podkreślam – teraz wolnej Ojczyzny. Winni to jesteśmy też śp. Lechowi Kaczyńskiemu jako wypełnienie jego niedokończonego dzieła – bo to on zerwał kotarę i pokazał światu Wyklętych i prawdę o nich. My mamy obowiązek dokończyć to dzieło. Nie dla splendoru orderów i manifestacji, ale dla naszych przyszłych pokoleń. Nadal wierni ich idei – Iść będziemy w Polskę Szarymi Szeregami. I będzie Bóg nad nami i będzie naród z nami.

 

Jarosław Praclewski – Solidarność RI, numer legitymacji 8617, działacz Antykomunistyczny

 

fot. Wikipedia

ZawiszacyHarcerskiej Poczty Polowej. Powstanie warszawskie 1944 r.

Podziel się:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

code