24 października 2025 roku w Watykanie Papież Leon XIV podjął dekret dotyczący beatyfikacji polskich salezjanów, ofiar reżimu . Wśród nich jest ks. salezjanin Włodzimierz hrabia Szembek.
Franciszek Włodzimierz hrabia Szembek urodził się 22 kwietnia 1883 roku w miejscowości Poręba Żegoty w gminie Alwernia k. Krakowa. Jego rodzice Zygmunt hr. Szembek i Klementyna z hr. Dzieduszyckich należeli do rodzin z tradycją szlachecką. Uczył się w Gimnazjum im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie, studiował na Wydziale Rolnym na Uniwersytecie Jagiellońskim. Po ich ukończeniu mama przekazała mu ogromny majątek: Węgierkę, Kramarzówkę, Pruchnik. W obecnej gminie Roźwienica w powiecie Jarosław we wsi Chorzów był wieloletnim prezesem Straży Ogniowej. Mieszkał w dworku w Węgierce. Żył bardzo skromnie, można powiedzieć ubogo. We wsi Kramarzówka wybudował drewniany kościół. Posiadał majątek ponad 3,5 tysięca hektarów ziemi. Tutaj pracował i po 20 latach, jako ziemianin, postanowił wstąpić do księży salezjanów, do nowicjatu Czerwińsk nad Wisłą w Diecezji Płockiej. Miał wtedy 42 lata. Przeszedł wszystkie etapy, które przewiduje formacja salezjańska, począwszy od aspirantury i nowicjatu. Przez 15 lat zjednywał wszystkich w zgromadzeniu swoją pokorą, wyrzeczeniem, posłuszeństwem, ubóstwem, pełnym otwarciem na działanie łaski Bożej. Ci, którzy go znali w tych czasach, mówią, że nigdy ani słowem nie wspomniał o swoim pochodzeniu czy wykształceniu. Ks. Szembek jako sekretarz księdza inspektora Tomasza Kopy położył wielkie zasługi w uregulowaniu stanu hipotecznego salezjańskich domów zakonnych.
W czasie II wojny światowej przebywał u księży salezjanów w Skawie, gmina Raba Wyżna, powiat Nowy Targ. 9 lipca 1942 roku, kiedy wczesnym rankiem gestapo dobijało się do drzwi, ks. Włodzimierz hrabia Szembek bez zastanowienia postanowił pójść do więzienia. W Zakopanem znajdował się w ciężkich warunkach i codziennie był poddawany torturom. Stamtąd przewieziony został do Tarnowa, a następnie do KL Auschwitz. Pracował ciężkim walcem upychając plac obozowy. Świadkiem aresztowania w Skawie był ks. salezjanin Bronisław Szymański. Ks. Szembek modlił się o nawrócenie komendanta Rudolfa Hoessa. Został zamordowany we wrześniu 1942.
W Tygodniku Kępińskim napisałem biogram ks. salezjanina Włodzimierza hr. Szembeka. Historią tego wybitnego kapłana, w roku 1998, zainteresował mnie JE ksiądz kardynał Franciszek Macharski. W Porębie Żegoty w roku 1990 zorganizowałem w Szkole Podstawowej pierwsze wydarzenie historyczne po II wojnie światowej na temat Szembeków z Małopolski, w tym Jana hr. Szembeka i Włodzimierza hr. Szembeka. W miejscu ich urodzenia, w Pałacu Szembeków jest obecnie ruina. Zająłem się popularyzacją Rodu Szembeków i Fredrów, w szczególności zaś już niebawem, w roku 2026, błogosławionego, a także Rodu Szembeków z Siemianic, gmina Łęka Opatowska.
Spotkania organizowałem również w Siemianicach, w Krakowie (tutaj z mojej inicjatywy w II Liceum Ogólnokształcącym im. Króla Jana III Sobieskiego powstała pamiątkowa tablica poświęcona Włodzimierzowi hr. Szembekowi, przy wsparciu dyrektora Marka Stępskiego), u księży salezjanów w Częstochowie, gdzie poznałem ks. Oleksego, który znał ks. Szembeka, także u księży salezjanów w Kopcu pod Częstochową i w wielu innych miejscowościach.
Władysław Szeląg,
prezes Towarzystwa Historycznego im. Szembeków
